Indahnya nikmat bersaudara..
"Akak,azura danish tu siapa?" "Alahai,azuralah.Kakak wani,yang duduk dekat dengan rumah kita tu,"balas kakak ku. "Oh,ingatkan siapa lah.Tiba-tiba je tanya aku belajar kat mana,sekarang buat apa,padahal kalau aku balik rumah tak pernah aku tegur pula." "Itulah,orang yang sekampung,kalau jumpa kat mana-mana mesti saling kenal punya padahal sebelum ini,nak tegur pun susah.Itulah namanya kalau dah bersaudara takkan kemana,"ujar kakak ku. Benar apa yang diperkatakan oleh kakak ana.Hal ini sudah lama ana menyedarinya. Kalau kita berada di luar lingkungan kampung,jumpa orang sekampung pasti kita tegur walaupun di kampung, nak tegur-menegur pun cukup susah. Apatah lagi kalau kita dalam keadaan merantau, siapa lagi yang diharap lagi ketika itu kalau bukan kawan-kawan juga.Kalau jumpa orang sekampung,kecoh dibuatnya.Teruja, gembira semua rasa bercampur dalam satu jiwa. Firman Allah s.w.t : “Sesungguhnya orang-orang yang beriman itu adalah bersaudara, maka ...